کمی من ...

بیخ گوش زمستانم

   اما بهار نبوده ام

در میان خش خش خیابانی حوالی روزمرگی اتفاق افتادم

  باران اولین موسیقی چشمانم بود

ودرخت ها

  در رستنگاه سرنوشت من زرد ریشه دواندند

اناری میان قلب من است با هزار دانه محبت

  وهیچ آفتی

           خرمالوهای شیرین لبخند مرا حریف نمیشود

"آذر" که میگویند منم

              گرمایی که از دی ها نمیترسد ...

سکوت هایی که انتحار کرده اند...